Anna Igonina
agegroup
F45-49
club
FM Team
triatlonervaring
Sinds 2022
woonplaats
Antwerpen
🏝️ Wat betekent Kona voor jou persoonlijk — en hoe was jouw weg ernaartoe?
Kona is voor mij de beloning voor al die trainingsuren op de fiets, in het zwembad, en tijdens die lange kilometers in de vroege ochtend of late avond. Het is een eer om te mogen meedoen aan deze iconische race met andere gelijkgestemde triatleten. Het is een droom!
Mijn weg naar Kona, en naar triatlon in het algemeen, was niet gemakkelijk. Ik heb geen sportief verleden. Tot mijn 36ste liep ik alleen als ik te laat was voor de trein, een fietsrit van 20 km vond ik een lange rit, en crawl zwemmen kon ik helemaal niet, zelfs schoolslag had ik nooit geleerd – mijn zwemvaardigheid was letterlijk beperkt tot niet-verdrinken.
Toen ik in 2021 (op mijn 42ste) met triatlontraining begon, leek een halve afstand al uitdagend genoeg. Een paar jaar daarvoor liep en fietste ik recreatief, maar zwemmen kon ik nog steeds niet. Ik ben echt van nul begonnen, en het ging moeizaam. Ik had toen geen enkele ambitie om ooit een volledige afstand te doen – alleen al de gedachte aan 3,8 km zwemmen was erg genoeg 😆. Kona was voor mij iets onbereikbaars, iets onrealistisch, een mooie droom ergens heel ver weg.
Toen vrienden of collega’s, die zelf geen triatlon doen, vroegen wanneer ik “naar Kona ging”, antwoordde ik in alle eerlijkheid: “waarschijnlijk nooit”.
Mijn eerste triatlon in 2022, een kwart, eindigde in een DNF – ik kreeg een paniekaanval in open water en kreeg het niet onder controle, waardoor ik 1000m schoolslag met mijn hoofd boven water moest zwemmen (wat uiteraard enorm traag was). Daardoor haalde ik de cut-off voor zwemmen + fietsen niet. Maar dat heeft me niet tegengehouden om het opnieuw, en opnieuw te proberen.
Ik trainde consistent, gemiddeld ~15 uur per week – iets minder in de rustweken, iets meer tijdens de zomermaanden.
In september 2024, na een redelijk goed gelukte IM 70.3 in Italië, kwam voor het eerst het idee op om het jaar daarna een volledige afstand te doen (“nu ik toch bezig ben” ☺️). De keuze viel op IM Vitoria-Gasteiz in juli 2025 – een mooie locatie, perfect te combineren met de zomervakantie met de kids achteraf.
De lange trainingsuren hebben hun vruchten afgeworpen: de hele wedstrijd ging verbazingwekkend goed. Enkel in de laatste kilometers kreeg ik krampen in mijn benen en moest ik wat vertragen. Ik finishte 11de in mijn age group, met de 4de beste looptijd.
De volgende dag was de slot allocation voor de laatste Women-only WC in Kona. Er waren vijf slots in mijn age group (het was nog een participation-based systeem). Ik had geluk en kreeg een slot, ik had precies één seconde om na te denken en ik greep mijn kans met beide handen.
En ik weet zeker, als ik ooit nog eens de kans krijg, dan zal ik geen seconde twijfelen.
Hoe combineer je training, werk en gezin — en wat is daarbij je grootste uitdaging geweest?
Ik heb een fulltime job en samen met mijn partner hebben wij vier kinderen (13–17 jaar) die 1 week op 2 bij ons zijn. Alles combineren is niet altijd even gemakkelijk. Het is vaak puzzelen en trainingen verschuiven. Maar de mogelijkheid om 2 à 3 dagen per week van thuis te werken en flexibele uren te hebben, helpt uiteraard enorm.
Soms begin ik vroeg met werken, met het idee om vroeger te kunnen stoppen voor een lange training – en soms lukt dat, maar niet altijd.
In de winter, wanneer ik mijn dochter naar de turntraining breng, ga ik tijdens haar training lopen of zwemmen in plaats van anderhalf uur in de cafetaria te zitten wachten.
De lange fietsritten en loopsessies in het weekend doen we samen met mijn partner – dat is een groot voordeel.
Mijn grootste uitdaging? Vroeg opstaan om te gaan lopen! Ik ben echt geen ochtendmens 
.
Die balans vinden is soms zoeken, maar triatlon geeft me energie en structuur in mijn leven.
Wat was het meest memorabele moment tijdens de race in Kona?
De zonsondergang tijdens het lopen! Ik was toen op de Queen K Highway en dat was een heel speciaal moment: de lucht, het licht en het zachte geluid van de loopschoenen die de grond raken. Onvergetelijk! 
Welke mythe of misvatting over vrouwen in triatlon wil je doorbreken?
Er leeft een misvatting dat vrouwen met een fulltime job en een gezin geen tijd hebben om triatlon te doen. Ik hoor het vaak van andere vrouwen die denken dat ze er gewoon geen tijd voor hebben.
Maar dat is niet waar. Veel vrouwen combineren juist heel goed hun trainingen met werk en gezin. Het draait om planning, prioriteiten en steun van je omgeving – niet om tijd hebben, maar om tijd maken.Sport is bovendien een bron van energie, weerstand en gezondheid.
Wat zou je willen zeggen tegen vrouwen die twijfelen om ooit voor een Ironman of Kona te gaan?
Ik hoor vaak van mensen: “Hoeveel kilometer? Nee, dat zou ik nooit kunnen!” of “Zeventien uur per week trainen? Absoluut niet!” En ik antwoord altijd: “Iedereen kan het! Als ik het kan, dan kan jij het zeker ook!”
Ik ben ervan overtuigd dat het met de juiste motivatie en begeleiding voor iedereen mogelijk is. En tijd vinden is meestal ook geen probleem.
Heb je tijd om tv te kijken? Doe dat op de rollen!
Heb je tijd om naar muziek, een podcast of een audioboek te luisteren? Doe dat tijdens je loop!
Heb je tijd om urenlang op je gsm te scrollen? 
Ga dan liever zwemmen!