Ingrid Baeke
agegroup
F40-44
triatlonervaring
Sinds 2005
woonplaats
Lokeren
🏝️ Hoe begon jouw triatlonreis, en wat hield je gemotiveerd om door te gaan?
Ik ben met triatlon begonnen in mijn eerste jaar hoger onderwijs, in 2005. Het was toen bij Bloso ‘Sporttak in de kijker’ en iemand had tegen mij gezegd dat ik dat niet kon. Ik nam de uitdaging aan en begon met een Start-to-Triatlon programma, met als doel de sprinttriatlon in Sint-Niklaas. Het zaadje werd toen gepland.
Daarna stapte ik in het Irongirls-project, met de kwarttriatlon in Viersel als einddoel. Jarenlang deed ik sprint- en kwarttriatlons, tot ik in 2012 voor het eerst de langere afstand probeerde. In Damme werkte ik mijn eerste halve triatlon af. En ik wist meteen dat die lange afstand me meer lag dan de korte afstand.
Elk jaar stelde ik samen met mijn coach nieuwe doelen, en elk jaar werd ik sterker. In 2018 voltooide ik mijn eerste volledige Ironman. Intussen heb ik er zes op mijn palmares staan, waaronder twee keer Ironman Hawaii.
Na mijn laatste Ironman worstel ik een beetje en heb ik besloten om het even rustiger aan te doen. In augustus 2022 ben ik mijn zus verloren… in september van dat jaar deed ik een PR op de 70.3 afstand en stond ik in november op het wereldkampioenschap Ironman 70.3. Het jaar erna finishte ik op het wereldkampioenschap Ironman in Hawaii, en deed ik nog enkele 70.3 wedstrijden. En in 2025 stond ik opnieuw aan de start in Hawaii.
Misschien deed ik te veel, dus in 2026 neem ik wat gas terug. Ik wil terug het plezier vinden. Ik plan enkele wedstrijden want het triatlon vuur is zeker nog niet gedoofd.
Kun je een moment beschrijven waarop training, werk en privé echt met elkaar botsten? Hoe heb je dat opgelost?
Dat gebeurt eigenlijk elk jaar in de laatste weken voor een Ironman. Die periode blijft een enorme puzzel. Je zit in zware trainingsweken, werkt voltijds, moet voldoende eten en herstellen, en zowel mentale als fysieke recuperatie zijn cruciaal. Ik probeer dat op te vangen door tijdig verlof in te plannen en heel bewust keuzes te maken. Je kan niet alles blijven combineren zonder ergens ruimte te creëren, en dat vraagt soms ook om nee te zeggen. Soms loopt dat goed, soms loopt dat minder goed.
Welke race of ervaring heeft jou het meest gevormd als atleet, en waarom blijft dat moment je bij?
Dat is zonder twijfel mijn eerste Ironman in Hawaii. Als beginnende triatleet had ik nooit durven dromen dat ik ooit een Ironman zou finishen, laat staan dat ik in Hawaii aan de start zou staan.
Die eerste finish was ook enorm emotioneel. Het was een jaar na het verlies van mijn zus, en op dat moment kwam een grote droom in vervulling.
💬 Wat wordt er vaak verkeerd gedacht over triatleten of over jouw triatlonreis, en wat wil je mensen daarover vertellen?
Veel mensen denken dat je extreem veel moet trainen om een Ironman te volbrengen, en dat triatleten eigenlijk geen leven hebben. 🙂 Dat klopt niet. Triatlon heeft me net heel veel gebracht: vriendschappen, reizen, discipline, doorzettingsvermogen en zelfkennis. Het vraagt inzet, ja, maar het verrijkt je leven ook enorm.
Welke tip of boodschap zou je geven aan iemand die droomt van een grote triatlonuitdaging, maar nog twijfelt?
Gewoon starten. Twijfel je? Begin met een kleine triatlon. Je hoeft geen dure fiets te hebben of het nieuwste materiaal. Dat komt later wel.
Zet die eerste stap, en kijk van daaruit verder. Alles begint met proberen.