Lien Van Puyvelde
agegroup
F40-44
club
deboer ProAm 2026
triatlonervaring
Sinds 2018
woonplaats
Merelbeke-Melle
🏝️ Hoe begon jouw triatlonreis, en wat hield je gemotiveerd om door te gaan?
In 2018 had ik een iets té hechte band ontwikkeld met de snoepautomaat op het werk. Ik was mama van een peuter, had een sportieve partner en vond het hoog tijd om zelf ook in beweging te komen. Omdat ik nogal koppig ben en graag een echte uitdaging aanga, zocht ik iets dat me uit mijn comfortzone zou trekken. Op Facebook zag ik een oproep van een lokale triatlonclub: ze zochten deelnemers voor een Start to Triatlon-traject van drie maanden, met als doel de 1/8 triatlon in Oudenaarde. De voorwaarden? 400 meter kunnen zwemmen (crawl was geen must) en 20 minuten kunnen lopen. Check. Ik schreef me in en kocht mijn allereerste koersfiets.
Drie maanden later stond ik aan de start van mijn eerste sprinttriatlon. In die korte periode had ik met veel moeite leren crawl zwemmen, leren rijden op een koersfiets (klikpedalen waren toen nog een stap te ver) en ook nog eens leren lopen met vermoeide benen. In elke discipline was ik de nieuweling, meestal ook de laatste van de groep, maar ik ontdekte al snel hoe triatleten elkaar steunen en motiveren om door te zetten. Er ging een compleet nieuwe wereld voor me open en ik was helemaal verkocht.
Kun je een moment beschrijven waarop training, werk en privé echt met elkaar botsten? Hoe heb je dat opgelost?
Enkele jaren geleden ben ik gestart met een universitaire opleiding. Ik had de zomer voordien mijn eerste halve triatlon gedaan, de Ironman 70.3 in Maastricht. Ik voelde me fit en wou het sporten blijven onderhouden, ook tijdens die studies.
Na een dikke maand moest ik echter toegeven dat het onmogelijk was om én te zorgen voor mijn gezin én te werken én te studeren én aan triatlon te doen. Ik ben nog enkele weken blijven spartelen maar bij elke gemiste training had ik een schuldgevoel en het idee dat ik faalde. Ik besliste uiteindelijk om de triatlon even on hold te zetten en te proberen bewegen wanneer het kon. Twee jaar later had ik mijn universitair diploma op zak en heb ik met veel goesting de triatlon terug opgenomen.
Nu botsten training, werk en privé soms nog maar daarmee omgaan maakt voor mij ook onderdeel uit van de sport.
🚴 Welke race of ervaring heeft jou het meest gevormd als atleet, en waarom blijft dat moment je bij?
Mijn eerste Ironman in Vitoria-Gasteiz in 2025 heeft mij het sterkst gevormd als atleet. De weg naar die wedstrijd heeft me gemaakt tot de vrouw die ik vandaag ben. Vanaf dat moment ben ik doelgericht beginnen trainen en is triatlon uitgegroeid tot een levensstijl, niet zomaar een sport of hobby. Die constante trainingsroutine geeft me energie.
’s Ochtends denk ik niet langer na of ik ga sporten, maar weet ik precies welke loop-, fiets- of zwemtraining op het programma staat. Ik beleefde die dag samen met mijn hele gezin en voelde opnieuw de kracht van de triatloncommunity langs het parcours. Sinds die race voel ik mezelf een triatleet.
💬 Wat wordt er vaak verkeerd gedacht over triatleten of over jouw triatlonreis, en wat wil je mensen daarover vertellen?
Mensen denken vaak dat je op een bepaalde leeftijd geen nieuwe sporten meer kunt ontdekken. Ik ben zelf nooit echt sportief geweest, maar mijn liefde voor uitdagingen heeft me in een compleet nieuwe wereld gebracht. Het is écht nooit te laat om iets nieuws te proberen. Misschien val je een keer, misschien vind je een passie waarvan je nooit wist dat ze in je zat. Durf dromen.
En minstens even belangrijk: een triatleet is niet per definitie een afgetrainde, supersnelle, hypercompetitieve atleet. Triatleten bestaan in alle vormen en maten, met elk hun eigen verhaal en hun eigen drijfveren. Het draait niet om snelheid, maar om volhouden. Om blijven gaan, zelfs wanneer je benen protesteren en je het liefst languit op het asfalt zou gaan liggen. Dat doorzettingsvermogen maakt de triatleet.
🌺 Welke tip of boodschap zou je geven aan iemand die droomt van een grote triatlonuitdaging, maar nog twijfelt?
Ga ervoor. Het leven raast voorbij en we vullen onze dagen met werk, gezin en sociale verplichtingen. Juist daarom is het zo waardevol om een droom na te jagen die helemaal van jou is. De uren die je lopend, fietsend en zwemmend met jezelf doorbrengt, zijn goud waard. Zoek mensen die hetzelfde doen en motiveer elkaar. Het klinkt misschien als een cliché maar het moment waarop je de finishlijn passeert, is werkelijk met niets te vergelijken.